تلفظ بین المللی : /ˈebn mˈaʔti/ تلفظ : ['ebn m'a?ti]
لغت نامه دهخدا
ابن معطی. [ اِ ن ُ م ُ ] ( اِخ ) زین الدین ابوالحسن یحیی بن عبدالمعطی بن عبدالنور الزواوی مغربی حنفی. یکی از ائمه نحو و لغت. مولد او به سال 564 هَ.ق. وی نحو و فقه به الجزائر نزد ابوموسی جزولی فراگرفت و سپس بمشرق شد و زمانی دراز در دمشق ببود و بدانجا نخست شاگردی ابن عساکر کرد. پس از آن بتدریس نحو پرداخت و خلقی کثیر بر وی گرد آمدند واز علم او فائده ها گرفتند و تصنیفات مفیده کرد تا آنگاه که ملک کامل ...
