ابن مُسْکویه، ابوعلی احمد ( ـ اصفهان ۴۲۱ق)(به عربی: مِسْکَوَیْه) فیلسوف، مورخ، پزشک و ادیب ایرانی. اهل مُشکویه از توابع ری بود. پس از کسب مقدمات علوم عصر به خدمت ابن عمید راه یافت و خازن کتابخانۀ او در ری شد. در پس قتلِ ابن عمید رهسپار شیراز گردید و به عضدالدولۀ دیلمی پیوست و خازن بیت المال شد و در زمان جانشینی وی، صمصام الدوله، نیز بر مسند خود باقی ماند. وی در مجالس علمی آن زمان با ابن زرعه، یحیی...
