تلفظ بین المللی : /ˈebn ʔˈallɑf/ تلفظ : ['ebn ?'allAf]
لغت نامه دهخدا
ابن علاف. [ اِ ن ُ ع َل ْ لا ] ( اِخ ) ابوبکر حسن بن علی نهروانی شاعر. یکی از ندمای معتضد خلیفه عباسی. وفات به سال 318 هَ.ق. و او را اشعار رائقه است ، ازجمله قصیده ای است در رثاء گربه خویش که کبوتران همسایه را خورده و همسایه او را بقصاص بکشته است. گویند در این مرثیه از گربه و قتل او به ابن معتز و کشته شدن او کنایت کرده است و از آن قصیده است :یا هِرﱡ فارقتنا و لم تَعُدِو کنت عندی بمنزل الولدفکیف نن...
