تلفظ بین المللی : /ˈebn ʃˈɑzɑn/ تلفظ : ['ebn S'AzAn]
لغت نامه دهخدا
ابن شاذان . [ اِ ن ُ ] (اِخ ) احمد.پیش از خواجه نظام الملک وزارت الب ارسلان داشته است .
ابن شاذان . [ اِ ن ُ ] (اِخ ) ابوالحسن محمدبن احمدبن علی بن حسن بن شاذان قمی . محدث شیعی در مائه ٔ چهارم هجری . از ابن بابویه و دیگران روایت کرده و ابن قولویه خال او بود. تاریخ وفات اونیامد ولیکن در سال 402 هَ .ق . بمکه بوده و کراجکی در این سال از او حدیث شنیده است و سی...
فرهنگ فارسی
محدث شیعی در مائه چهارم
دانشنامه عمومی
ابوعلی بن شاذان، معروف به ابن شاذان، در زمان حکومت چغری بیک داوود و پسر وی آلپ ارسلان «عمید» بلخ و شمال افغانستان بود. از وقایع عمده حکومت او بر بلخ، تصرف نهایی تِرمِذ، پایگاه مهم غزنویان در کنار رود جیحون بود. بعد از این واقعه، امیرک بیهقی، کوتوال غزنویان در ترمذ املاک و خانه خود را در بیهق به ابن شاذان واگذار کرد و خود به غزنه رفت. این واقعه در میانه دهه ۴۳۰–۴۴۰ هجری/ ۱۰۴۰–۱۰۵۰ باید اتفاق افتاده...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابن شاذان (ابهام زدایی). ابن شاذان ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • فضل بن شاذان ازدی نیشابوری ، اِبْن ِ شاذان ، ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل اَزْدی نیشابوری (د ۲۶۰ق / ۸۷۴م )، متکلم و فقیه امامی • محمد بن شاذان نعیمی نیشابوری، از جمله وکلای امام حسن عسکری (علیه السلام) • ابن شاذان محمد بن احمد قمی، اِبْن شاذان ، محمد بن احمد بن علی بن حسن قمی (ح ۳۳۵- ح ۴۲۰ق /۹۴۶-۱۰۲۹م)،...
