[ویکی فقه] اِبْن ِ سَکون ، ابوالحسن علی بن محمد بن علی حلّی ، (ح ۵۳۰ - ح ۶۰۰ق /۱۱۳۶-۱۲۰۴م ) کاتب ، فقیه و محدث شیعی است.شهرتش را از نام نیای بزرگش سَکون (یا سُکون ) گرفته است . بعضی منابع متأخر این نام را سَکّونی نیز ذکر کرده اند. دوران کودکی و نوجوانی را در زادگاهش حِلّه - بر سر راه بغداد به کوفه که از دیرباز مسکن نیاکانش بود - به سر برد. از جزئیات احوال و شرح زندگانی ابن سکون به خصوص در سالهای آ...