تلفظ بین المللی : /ˈebn eʔrˈɑbi/ تلفظ : ['ebn e?R'Abi]
لغت نامه دهخدا
ابن اعرابی. [ اِ ن ُ اَ ] ( اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن زیاد الاعرابی. اصلاً از مردم سند بوده. و چنانکه خود میگفت بشب وفات ابوحنیفه متولد شده. او ربیب مفضل بن محمد است. ابن اعرابی یکی از بزرگان ائمه لغت عرب است و علمای لغت بقول او استشهاد کنند. اودر اصمعی و ابوعبیده بنظر تحقیر میدیده. و ابوالعباس ثعلب گوید در مجلس درس ابن اعرابی نزدیک صد تن حاضر می آمدند و هر یک سوءالی میکردند و او جواب همه بی مراجعه بک...
دانشنامه آزاد فارسی
ابن اَعْرابی (۱۵۰ـ سامره ۲۳۱ق)ادیب و شاعر، اهل کوفه. در کودکی پدر خود را ازدست داد و مادرش به همسری مفضّل ضبّی، راوی بزرگ اشعار عرب، در آمد. وی نزد مفضّل نخستین مایه های شعر و لغت عربی و آیین روایت آن ها را کسب کرد. ابن اعرابی، مانند دیگر راویان برای کسب علم دو منبع در اختیار داشت: علمای بزرگ و اعراب بادیه. وی از میان دانشمندان معاصر با کسایی همنشینی داشت و از او نوادر و نحو آموخت. دیگر استادان او...
فرهنگ فارسی
اصلا از مردم سند بود
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابن اعرابی (ابهام زدایی). ابن اعرابی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن اعرابی ابوعبدالله محمد بن زیاد، اِبْن ِ اَعْرابی ، ابو عبدالله محمد بن زیاد (۱۵۰-۲۳۱ق /۷۶۷- ۸۴۶م )، ادیب و شاعر سدة ۲ و ۳ق /۸ و ۹م ، مولای بنی هاشم ، اهل کوفه • ابن اعرابی ابوسعید احمد بن محمد اموی بصری، اِبْن ِ اَعْرابی ، ابوسعید احمد بن محمد بن زیاد بن بشر بن دِرْهَم اموی بصری ، ملقب به شیخ الاس...
