[ویکی نور] ابن ابی زَمَنَیْن، ابوعبدالله محمد بن عبدالله بن عیسی بن محمدابراهیم مُرّی، (324 - 399ق)، فقیه مالکی، محدّث، واعظ، ادیب و شاعر اندلسی است که در البیره زاده شد. ابن بشکوال (458/2)، تبار او را از تَنَس (شهری در الجزایر امروزی) و قاضی عیاض (672/4)، از ناحیه عَدْوه (منطقه ای در مغرب) از قبیله نَفْزَه دانسته است. او نمی دانست که چرا خاندانش به ابن ابی زمنین شهرت یافته اند و دراین باره می گفت...
