ابن ابی ذئب. [ اِ ن ُ اَ ذِءْب ْ ] ( اِخ ) ابوالحرث محمدبن عبدالرحمن بن المغیرةبن الحرث بن ابی ذئب قرشی عامری مدنی. یکی از مشاهیر ائمه فقه و حدیث. صاحب امام مالک. مولد بمدینه به سال 81 هَ.ق. وفات بکوفه در 159.
فرهنگ فارسی
یکی از مشاهیر ائمه فقه و حدیث مولد بمدینه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبی ذِئب ، ابوحارث ، محمد بن عبدالرحمان بن مغیرة بن حارث بن ابی ذئب (۸۰ -۱۵۹ق /۶۹۹ -۷۷۶م )، محدث ، فقیه و قاضی مدنی . وی از طائفة قریش بود و مادرش بُرَیْهَة بنت عبدالرحمان بن حارث بود.به گفته ابن خلکان ابن ابی ذئب از جمله مشاهیر و راویان حدیث هم عصر مالک بن انس بود و بین آن دو الفت و مودت زیادی وجود داشت .
ابن خلکان ، وفیات الاعیان ، ج۴، ص۱۸۳، به کوشش احسان عباس ، بیروت ، ۱۹۶...
