ابومحمّد، عبدالعظیم بغدادی مصری شهرت یافته به ابنِ اَبی اِصبع مصری (۱۱۹۴- ۱۲۵۶م) (نسب: عبدالعظیم بن عبدالواحد بن ظافر) فقیه، مفسر، زبان شناس، ادیب برجسته و شاعر مصری عراقی اصل در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود که به طور ویژه در علوم ادبی (بدیع و بلاغت و نقد) شهرت دارد.تحریر التحبیر فی علم البدیعبدیعُ القرآنالخواطر و السوانح فی أسرار الفواتحالکاملة فی تأولی «تلک عشرةٌ کاملة»بیان البرهان فی إعجاز القر...