تلفظ بین المللی : /ˈaːbruːtˌidin/ تلفظ : ['a:bRu:t,idin]
دانشنامه عمومی
ابروتیدین (انگلیسی: Ebrotidine) یک آنتاگونیست گیرنده H2 است که از آسیب مخاطی معده در برابر اتانول, آسپیرین و استرس جلوگیری می کند. ویژگی های ضدترشحی ابروتیدین مشابه رانیتیدین و حدود ده برابر سایمیتیدین است. این دارو با مهار آنزیم اوره آز و نیز مهار فعالیت های موکولیتیک و پروتئولیتیک هلیکوباکتر پیلوری, علیه این باکتری عمل می کند. این دارو اثر برخی آنتی بیوتیک ها را تقویت می کند.روشن شده است که اثر ...
