تلفظ بین المللی : /ebrˈɑhim xalˈidʒi/ تلفظ : [ebR'Ahim xal'idZi]
لغت نامه دهخدا
ابراهیم خلیجی. [ اِ م ِ خ َ ] ( اِخ ) قائدی از امراء بنی طولون در 292 هَ.ق. او از دست خلفای عباسی والی مصر بود و در آنجا بمخالفت عیسی بن محمد نوشزی برخاست و نوشزی مغلوب شده به اسکندریه گریخت. خلیفه مکتفی بسپاهسالاری فاتک سپاهی بتدبیر او به مصر فرستاد. ابراهیم در سال 293 جیش فاتک را نیز در عریش بشکست وسپس در جنگی دیگر با عساکر خلیفه منهزم و اسیر گشت و او را به بغداد برده بند کردند و در زندان بمرد....
