ابدان . [ اَ ب َ ] (ص مرکب ) مخفف آبادان . معمور. || (اِ مرکب ) مخفف آبدان . گوی که آب باران در آن گرد آید. غدیر.
ابدان . [ اَ ] (اِ) دودمان . تبار. خاندان . || (ص ) سزاوار. مستحق . و بعض فرهنگها...
فرهنگ عمید
بَدن#NAME?
( آبدان ) آباد: تیغ محمودی که اسلام آبَدان از آب اوست / بود سالی صد که آن بیکار بود از کارزار (عثمان مختاری: ۸۴ ). ۱. ظرف آب. ۲. [قدیمی] جایی که آب در آن جمع می شود، آبگیر: فتد تشنه در آبدان عمیق / که داند که سیراب میرد غریق (سعدی۱: ۱۰۴ ). ۳. (زیست شناسی ) [قدیمی] = مثانه= بَدن
فرهنگ معین
( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ بدن ؛ بدن ها، تن ها.
( آبدان ) (اِمر. ) ۱ - آبگیر. ۲ - آب انبار. ۳ - کاسه . ۴ - مثانه .( اَ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ بدن ، بدن ها، تن ها.
دانشنامه آزاد فارسی
آبدان. آبْدانشهری در استان بوشهر، بخش مرکزی شهرستان دیّر. با ارتفاعی حدود ۲۵ متر، در منطقه ای کوه پایه ای، در ۱۳۴کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر و ۳۰کیلومتری شمال غربی بندر دیّر، در دامنۀ غربی کوه سرچشمه، سر راه بندر کنگان به خورموج قرار دارد. اقلیم آن نیز گرم و خشک و جمعیت آن ۶,۰۶۲ نفر است (۱۳۸۵).wikijoo: آبدان...
فرهنگ فارسی
( آبدان ) ( صفت ) آبادان آباد معمور. آبگیر حوضجمع بدن، آبگیر، آب انبار، حوض، جائی که آب در آن جمع شود ( اسم ) جمع : بدن بدنها تنها کنیز و اسب
دانشنامه عمومی
آبدان. آبدان نام شهری در استان بوشهر ایران است. شهر آبدان مرکز بخش آبدان در شهرستان دیر است.درگاه ملی آماربراساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر آبدان ۶٬۸۲۷ نفر (۱٬۸۱۹ خانوار) می باشد.آبدان یعنی جایی که آب فراوان دارد. چنین اسمی برای این منطقه چندان هم بی مسمی نیست زیرا آبدان دره ای به نام درة جاشک دارد که سیلاب ها و حوضه آبریز دو رشته کوه که باهم دوازده کیلومتر فاصله دارند، به سوی این دره جاری می شو...
