تلفظ بین المللی : /ˈaːbˈɑzijˌe/ تلفظ : ['a:b'Azij,e]
لغت نامه دهخدا
اباضیه. [ اِ ضی ی َ ] ( اِخ ) فرقه ای از خوارج منسوب به عبداﷲبن اباض و آنان مخالفین خود را از اهل قبله کافر شمرند و گویند مرتکب کبیره موحد است لکن مؤمن نیست ، و حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام و بیشتر صحابه را کافر خوانند.
دانشنامه آزاد فارسی
اِباضیِهپیروان عبدالله بن اِباض و از فرق معروف خوارج. این فرقه در ۶۵ ق، با کناره گرفتن عبدالله بن اباض از ازارِقِه و برگزیدن راه اعتدال، ظاهراً برای سازش با عبدالمَلِک بن مروان و خروج برضد زُبِیْدیان در بصره، پدیدار شد. پس از او جانشینش ابوالشّعْثاء جابر بن زید اَزْدی نیز همان سیاست را در قبال خلفای اموی در پیش گرفت تا این که حجاج بن یوسف به کشتن اباضیه، همچون دیگر خوارج، پرداخت. در روزگار او بیشت...
فرهنگ فارسی
از فرق خوارج ( ه . م . ) تابع عبد الله بن اباض تمیمی ( نیمه دوم از قرن اول هجری ) اند که پیروانش در مغرب هنوز وجود دارند . اینان بعکس ازارقه نسبت به مخالفان خود مبالغه نمی کنند حتی می گویند می توان با آنان وصلت کرد و از خارجی هم ارث برد . بر روی هم بمسالمت نزدیکتردند . قتال با مخالفان را بطور ناگهانی جایز نمی دانند مگر بعد از دعوت و اتمام حجت و اعلان قتال .فرقه از خوارج...
دانشنامه عمومی
اباضیه یا اباضی گری یکی از مذاهب اسلام است که از جریان خوارج نشأت گرفته است. این فرقه از کهن ترین مذاهب اسلامی و تنها گروه باقی مانده از خوارج است.نام این مکتب از نام عبدالله بن اباض تمیمی نخستین پیشوای آن گرفته شده است.جابر بن زید تمیمی.عبدالله بن اباضابوعبیده مسلم بن ابی کریمهربیع بن حبیب فراهیدیابو بلال مرداس بن حدیراباضیه که هم از تسنن و هم از تشیع جداست هرچند از نظر شمار پیروان در مقایسه با س...
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] اِباضیّه، یا اَباضیّه، فرقه ای منسوب به عبدالله بن اباض تمیمی و از کهن ترین فرق شکل گرفته در بین مسلمانان. با اینکه این فرقه در برابر اکثریت مسلمانان (اهل سنت و تشیع) گروه کوچکی به شمار می آید، ولی از لحاظ تاریخی و شناخت اعتقادات فرق و مذاهب، دارای اهمیت بسیار است. باورمندان به این فرقه در عمان، زنگبار و شمال آفریقا زندگی می کنند.اگرچه اباضیان را از خوارج دانسته اند و در برخی اندیشه ها...
