[ویکی اهل البیت] اِباحه: مباح کردن؛ حلال دانستن؛ جایز شمردن؛ روا دانستن. ،اعتقادی نداشتن و انجام محّرمات را جایز دانستن .مباح در اصطلاح: آنچه که متساوی الطرفین باشد، بی حُکمی است و مقابل مندوب ، مکروه ، حلال ، حرام و واجب است . هر کاری که فعل و ترک آن مساوی و بی تفاوت باشد.اباحه گری در اصطلاح به معنای اباحه اندیشی و بی اعتنایی عملی به محرمات و منهیات و منکرات است.بی تفاوتی به تعالیم دینی به معنای ...