معانی کلمه : آفتابی
لغت نامه دهخدا
آفتابی . (اِخ ) تخلص شاعری از مردم ساوه .
فرهنگ معین
(ص نسب .) 1 - منسوب به آفتاب ، شمسی . 2 - در آفتاب پرورده . 3 - در آفتاب خشک شده : کشمش آفتابی . 4 - بی ابر. 5 - رنگ بگشته و داغ زده از آفتاب .

آفتابی . (اِخ ) تخلص شاعری از مردم ساوه .
(ص نسب .) 1 - منسوب به آفتاب ، شمسی . 2 - در آفتاب پرورده . 3 - در آفتاب خشک شده : کشمش آفتابی . 4 - بی ابر. 5 - رنگ بگشته و داغ زده از آفتاب .