تلفظ بین المللی : /ˈɑb rˈɑheː/ تلفظ : ['Ab R'Ahe:]
لغت نامه دهخدا
آب راهه . [ هََ / هَِ ] (اِ مرکب ) هر جا که آب در آن گذرد از رود و جوی و مسیل و مانند آن . گذرگاه سیل . (فرهنگستان زمین شناسی ) : خاک خور، گو پس از این روح طبیعی تا من آب راهه ش ز گذرگاه جگر بربندم . سیف اسفرنگ .|| راه آب . مجری . آوره . آب راه . فرخور. || نهری یا رودی که در نهر یا رود دیگر ریزد. رافد. رافده ....
