معانی کلمه : یک بند

یک بند. [ ی َ / ی ِ ب َ ] ( ق مرکب ) متصل. پیوسته. دایم. متوالیاً. مدام : دیشب تا صبح یک بند بارید. بیمار شب را یک بند هذیان گفت. ( یادداشت مؤلف ).

۱. پشت سرهم.
۲. یک نفس و بدون درنگ.

( ~. بَ ) (ق مر. ) پیوسته ، پشت سر هم .

{through-composed} [موسیقی] ترانه ای که در آن هریک از تقسیمات شعر لحن جداگانه ای دارند