گیلاس . (از انگلیسی ، اِ) لیوان آبخوری . ظرفی بلورین به اشکال مختلف که آشامیدن را به کارست .
گیلاس . (اِخ ) یکی از دیه های لاریجان است . (از سفرنامه ٔ رابینو بخش فارسی ص 154).
ظرف بلوری پایهدار برای نوشیدن انواع نوشابه.
۱. میوهای گرد و کوچک، شیرین، و سفید یا سرخ که هستهای کوچک دارد.
۲. درخت این میوه که بلند و دارای برگهای دندانهدار و گلهای سفید است.
[ انگ . ] (اِ.) فنجان ، لیوان مخصوصاً لیوان پایه دار بلوری .
(اِ.) درختی است از تیرة گل سرخیان که دارای گونه های مختلف است . میوه اش سفت و خوشمزه و شیرین است .
از توابع بالا لاریجان آمل
تکیه ای: gilâs
طاری: gilâs
طامه ای: gilâs
طرقی: gilâs
کشه ای: gilâs
نطنزی: gilâs
پارچ، لیوان