تلفظ بین المللی : /ɡˈiːɑːh xˈor/ تلفظ : [g'i:A:h x'oR]
لغت نامه دهخدا
گیاه خور. [ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) گیاخوار. آنکه علف یا گیاه خورد. || ( اِ مرکب ) مرتع و چراگاه. گیاخوار. گیاه خورد : عیینةبن حصین مهتر بنی فزاره بود نزد پیغمبر ( ص ) آمد و گفت که مرا دستوری دهی تا به حد مدینه بیایم ، به گیاه خور، که در بادیه گیاه خشک شده است ، آن حضرت با او صلح کرد، و آن گیاه خور به او داد و با یاران به مدینه آمد. ( ترجمه طبری بلعمی ). رجوع به گیاه خوار شود....
