تلفظ بین المللی : /ɡˈap zˈadan/ تلفظ : [g'ap z'adan]
لغت نامه دهخدا
گپ زدن. [ گ َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) گفتن. سخن گفتن.بیهوده و دراز گفتن. پر گفتن. پرگویی کردن. در تداول عامه نیز مستعمل است. رجوع به گپ شود : هر کجا زلف ایازی دید خواهی در جهان عشق بر محمود بینی گپ زدن بر عنصری.سنائی.چند گویی خواهر من پارساست گپ مزن گرد حدیث او مگرد.انوری.جمله زین سویی از آن سو گپ مزن چون نداری مرگ هرزه جان مکن.مولوی ( مثنوی ).چون زن صوفی تو خائن بوده ای دام مکر اندر دغا بگشوده ای که ...
فرهنگ معین
(گَ. زَ دَ ) (مص ل . ) سخن گفتن ، حرف زدن .
فرهنگ فارسی
گفت‌وگوی کاربری با کاربر یا کاربران دیگر با استفاده از اینترنت
( مصدر ) ۱ - سخن گفتن : هر کجا زلف ایازی دید خواهی در جهان عشق بر محمود بینی گپ زدن بر عنصری . ( سنائی ) چون زن صوفی تو خاین بوده ای دام مکراند دغا بگشوده ای . که زهر ناشسته رویی گپ زنی شرم داری از خدای خویش نی . ( مثنوی ) سخن بیهوده و دراز گفتن
مترادف و متضاد
chat(فعل)
پر حرفی کردن، گپ زدن، دوستانه حرف زدن
gab(فعل)
دروغ گفتن، گپ زدن، پر گفتن
فرهنگستان زبان و ادب
{chat} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] گفت وگوی کاربری با کاربر یا کاربران دیگر با استفاده از اینترنت
