معانی کلمه : گودال
لغت نامه دهخدا
گودال . [ گ َ / گُو ] (اِ) زمین پست و مغاک و جای عمیق . (ناظم الاطباء). چاله . حفره . حفیره . کریشک . رجوع به گود شود.
فرهنگ عمید
جای گود، چاله.
فرهنگ معین
(گُ ) (اِمر. ) چاله ، جای گود.
فرهنگ فارسی
چاله، جای گود
( اسم ) زمین پست جای عمیق مغاک چاله .
ده کوچکیست از بخش راین شهرستان بم
( اسم ) زمین پست جای عمیق مغاک چاله .
ده کوچکیست از بخش راین شهرستان بم
دانشنامه عمومی
چاله؛ گودی زمین.
گویش اصفهانی
تکیه ای: gawdâli
طاری: čâla
طامه ای: gavdâl
طرقی: gawdâl / čâla
کشه ای: gawdâl
نطنزی: gawdâl
مترادف و متضاد
چال، چاله، حفره، خندق، گود، لان، مغاک
واژه نامه بختیاریکا
چَل؛ کِری؛ کُهل کَندال؛ مقاره
