تلفظ بین المللی : /ɡˈaribˌɑni/ تلفظ : [g'aRib,Ani]
لغت نامه دهخدا
گریبانی. [ گ ِ ] ( اِ مرکب ) پیراهن و کرته که به عربی سربال خوانند. ( برهان ) ( جهانگیری ). لباس مخصوص اهل ولایت که دامن و آستین ندارد و بر روی قبا و چیکن پوشند برای زیب. ( آنندراج ) : وز دست چو سنگ تو نمی یابدمؤذن بمثل یکی گریبانی.ناصرخسرو.چون نکوشی که بپوشی شکم و عورت دیگران را چه دهی خیره گریبانی.ناصرخسرو.چو بنمود در تسملو آن زره گریبانی از اوحدی گفت زه.نظام قاری ( دیوان ص 182 ).بنده را خلعت د...
فرهنگ معین
( ~ . ) (اِ. ) جامه ای که دامن و آستین ندارد و بر روی قبا پوشند.
