کون سره. [ س ُ رَ / رِ ] ( اِمص مرکب ) عمل غیژیدن کودکان و زمین گیران. غیژیدن چنانکه مردمی اشل از دو پای یا کودک پیش ازراه افتادن. رفتن کودک با کشیدن نشیمنگاه بر زمین. غیژیدن در حال نشسته بودن ، چنانکه طفل شیرخوار. و باکردن صرف شود. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). سر خوردن در حال نشسته. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ).
