کوب خورده. [ خوَرْ/ خُر دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مقروع. ( فرهنگ فارسی معین ) : اما فروشدگی میان ، علت درنگ هوای کوب خورده بود در جرم... ( مصنفات بابا افضل از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کوب شود. || ضرب خورده. مضروب. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کوب شود.
