معانی کلمه : کناره گیر
لغت نامه دهخدا
کناره گیر. [ ک َ /ک ِ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) معتزل. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).که دوری گزیند. که گوشه گیرد و دوری کند.
فرهنگ عمید
کسی که از مردم دوری گزیند و گوشه نشینی اختیار کند، کناره جو.
فرهنگ معین
( ~ . ) (ص فا. ) عزلت گزیده .
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - کناره جو ۲ - کشتیی که در بار انداز بارگیری کند .
مترادف و متضاد
عزلتنشین، گوشهگیر، معتزل، معتکف
aloof (صفت)
کناره گیر
retiring (صفت)
کناره گیر
standoffish (صفت)
سرد، کناره گیر
