معانی کلمه : کلاک
لغت نامه دهخدا
کلاک . [ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش کرج شهرستان تهران است که 200 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1)
فرهنگ عمید
کولاک#NAME?
۱. دشت؛ صحرا.
۲. (زمینشناسی) بیابانی که در فصل بارندگی سبز شده و در تابستان خشک شود؛ استپ.
=کولاک
۱. دشت، صحرا.
۲. (زمین شناسی ) بیابانی که در فصل بارندگی سبز شده و در تابستان خشک شود، استپ.
۱. دشت، صحرا.
۲. (زمین شناسی ) بیابانی که در فصل بارندگی سبز شده و در تابستان خشک شود، استپ.
فرهنگ معین
(کُ) (اِ.) تهی ، میان خالی .
( ~ .) (اِ.) = کولاک : 1 - موج بزرگ دریا. 2 - طوفان .
(کَ) (اِ.) 1 - دشت و صحرا که در آن زراعت نشده باشد. 2 - تارک سر، میان سر.
(کَ ) (اِ. ) ۱ - دشت و صحرا که در آن زراعت نشده باشد. ۲ - تارک سر، میان سر.
(کُ ) (اِ. ) تهی ، میان خالی .
( ~ . ) (اِ. ) = کولاک : ۱ - موج بزرگ دریا. ۲ - طوفان .
(کُ ) (اِ. ) تهی ، میان خالی .
( ~ . ) (اِ. ) = کولاک : ۱ - موج بزرگ دریا. ۲ - طوفان .
فرهنگ فارسی
( صفت ) تهی میان خالی .
دانشنامه عمومی
گویش مازنی
۱موج دریا ۲کولاک
۱روستایی در کلاردشت ۲از توابع اوزرود سفلای نور
۱از توابع ولوپی سوادکوه ۲از توابع اندرود ساری ۳روستایی ...
واژه نامه بختیاریکا
عصا
