تلفظ بین المللی : /kˌaraɡˈandan/ تلفظ : [k,aRag'andan]
لغت نامه دهخدا
کرگندن. [ ک َ گ َ دَ ] ( اِ ) کرگدن. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ). کرگ. ( یادداشت مؤلف ) : چو باد از کوه و از دریاش راند بر هوا ماند به کوشان پیل و کرگندن به جوشان شیر و اژدرها.
شمعی ( از فرهنگ اسدی ).
رجوع به کرگدن و کرگ شود.
فرهنگ عمید
کرگدن#NAME?
= کرگدن
فرهنگ فارسی
( اسم ) پستاندار یست عظیم الجثه و علفخوار از راست. سم داران جزو دست. فردسمان که هم در اندامها ی جلو و هم اندامها ی عقبی در هر یک دارا ی سه انگشت منتهی بسم است . این پستاندار مخصوص نواحی گرم زمین است و در افریقا و جزایر مالزی میزید . کرگدن دارا ی پوستی ضخیم است و بر روی بینی افراد گونه های افریقا یی دو شاخ و در گونه های آسیایی یک شاخ موجود است . بلندی شاخها گاهی تا یک متر هم میرسد . کرگدن بسرعت می ...
