تلفظ بین المللی : /kˌarrubˈiɑn/ تلفظ : [k,aRRub'iAn]
لغت نامه دهخدا
کروبیان. [ ک َرْ رو ] ( ع اِ ) فرشتگان مقرب را گویند و ایشان را در عالم هیچ تعلق و تدبیر و تصرفی نیست. ( برهان ) ( آنندراج ) : پیش بزم مصطفی بین دعوت کروبیان عودسوزان آفتاب و عود کیوان آمده.خاقانی.شو بده انصاف خویش کز همه کروبیان حجره روح القدس به ز تو مهمان نداشت.خاقانی.قلب و میمنه از کروبیان ملک و میسره از تواتر امداد سعادات فلک.... ( جهانگشای جوینی ).ما نتوانیم حق حمد تو گفتن با همه کروبیان عال...
کَرّوبیان(به عبری: کروبیم) فرشتگان مقرب در روایات اسلامی. کروبیان به ویژه ملائکۀ اربعه (جبرئیل، میکائیل، اسرافیل، و عزرائیل) اند. در تورات آن ها به صورت انسان های بالدار تصویر شده اند که نگهبان مکان های مقدس اند. در مسیحیت یکی از انواع نُه گانه فرشتگان اند.wikijoo: کروبیان...
فرهنگ فارسی
فرشتگان مقرب را گویند و ایشان را در عالم هیچ تعلق و تدبیر و تصرفی نیست.
