معانی کلمه : کره

کراهت.

دفعه؛ مرتبه؛ بار.

بچۀ چهارپا، به‌ویژه الاغ یا اسب.

چرک و کثیفی، به‌ویژه در دست و پا.

۱. هر‌جسم مستدیر؛ گوی: کرۀ زمین.
۲. (نجوم) سیاره.

مادۀ سفید یا زردرنگی که از تکان دادن سریع شیر یا دوغ و به هم پیوستن ذرات چربی حاصل می‌شود.

(کَ رَ یا رِ) (اِ.) خانة عنکبوت .

(کَ رَ) (اِ.) 1 - چرک . 2 - پینه .

(کُ رِ) [ ع . کرة ] (اِ.) هر جسم گرد.

(کَ رِ) (اِ.) چربی ای که از ماست و دوغ و خامه گرفته می شود.

(کُ رُِ) (اِ.) 1 - بچة چهارپایان . 2 - کودک ، فرزند (به لحن تحقیر).

(کُ رْ) [ ع . ] 1 - (مص م .) ناپسند داشتن . 2 - (اِمص .) کراهت ، نفرت .

بچه . پسر

بیماری هانتینگتون

(ک ُ ر َ) (kora):به معنای پسره است ولی اصطلاحاً به جای "بابا"؛ "واقعاً"؛ "ای بابا" به کار می رود مثلاً در جمله ی "کره ول کو" یعنی "ای بابا ول کن."

پاجوش

کرایه،مزد حمل و نقل

۱تازه و نرم ۲اهرم ۳سکوت و آرامش

روغنی گاوی و تازه که از ماست گیرند

۱بیخ گلو ۲غره شدن به چیزی ۳کره اسب ۴گوسفندی که گوش های کوچک ...

نوعی آبگوشت که در ظرف سفالی می پزند و فقط در بین گالشها مرسوم ...

تکیه ای: kera
طاری: kara
طامه ای: kara
طرقی: kara
کشه ای: kara
نطنزی: kara

تکیه ای: kori
طاری: kori
طامه ای: korra
طرقی: kori
کشه ای: kori
نطنزی: korra

پینه

چربی، روغن

بچه، نوزاد

چرک، ریم، وسخ

اجبار، کراهت، گوی، نفرت

۱. چربی، روغن
۲. پینه
۳. چرک، ریم، وسخ

گوی، گویال