معانی کلمه : کرد

۱. کردن.
۲. کردار؛ عمل.
۳. کردن؛ انجام دادن (در ترکیب با کلمۀ دیگر): کارکرد.

۱. قومی‌ آریایی که در نواحی غربی ایران، عراق، ترکیه، و سوریه به سر می‌برند و به طوایف بسیار تقسیم می‌شوند.
۲. هریک از افراد این قوم.
۳. [قدیمی، مجاز] چوپان.
۴. [قدیمی] چادرنشین.

(کَ) 1 - (مص مر.) کردن ، عمل آوردن . 2 - (اِمص .) کردار، عمل .

(کَ یا کِ) (اِ.) = کردو: 1 - شاخه ای که در وقت پیراستن از درخت بریده می شود. 2 - قطعه زمینی که کناره های آن را بلند کنند تا آب در آن نشیند و در میان آن سبزی کارند یا زراعت کنند.

تکیه ای: beškard
طاری: beška
طامه ای: boyke
طرقی: beška
کشه ای: beška
نطنزی: baška