معانی کلمه : کدیه

( کدئة ) کدئة. [ ک َ دِ ءَ ] ( ع ص ) ارض کدئة؛ زمین دیر رویاننده گیاه. ( منتهی الارب ) . و رجوع به کادئة شود.

گدایی.

گدایی: بدین دقیقه که گفتم گمان کدیه مبر / به بنده، گر چه گدایی شریعت شعر است (انوری: ۴۵ ).

(کُ یِ ) [ ع . کدیة ] (اِمص . ) ۱ - سختی روزگار. ۲ - گدایی .

سختی روزگار، گدایی، حرفه گدا
( اسم ) ۱ - سختی روز گار . ۲ - گدایی : [ بدین لطیفه که گفتم گمان کدیه مبر ببنده گر چه گدایی شریعت شعر است ] . ( انوری سروری )