معانی کلمه : کبریت

(کِ ) (اِ. ) قطعه کوتاه و باریکی از چوب که انتهای آن به مواد آتش زا مثل گوگرد آغشته شده و بر اثر مالش یا اصطکاک با سطح زبر آتش می گیرد.

گوگرد، چوبی که سر آن گوگردداردوباکشیدن بچیزدیگرمشتعل میشود، به معنی زرسرخ ویاقوت نیزمیگویند
( اسم ) ۱ - گوگرد . ۲ - خسی که باب گوگرد تر کنند و خشک سازند و باندک گرمی آتش بر گیرد و برای افروختن شمع و چراغ بکار آید . ۳ - زر خالص . یا کبریت نباتی .