در تاریخ معاصر ایران، نویسندگان برای تثبیت هویت فرهنگیِ خویش و به دست آوردن حق انتشار آزادانۀ اثرشان، همواره به فکر داشتن کانونی از آنِ خود بوده اند؛ اما اقدام آنان با موانع درونی و بیرونیِ گوناگون مواجه می شده است. از این رو، تجمع نویسندگان از حد محفل های کوچکِ افراد هم مشرب، در کافه ها یا خانه های شخصی، فراتر نرفته است. نخستین کنگرۀ نویسندگان ایران (تیرماه ۱۳۲۵) نیز به کوشش انجمن روابط فرهنگی ای...
دانشنامه عمومی
کانون نویسندگان ایران نهادی است فرهنگی-صنفی و غیرانتفاعی که ضرورت تأسیس آن از اوایل دهه چهل خورشیدی احساس شده بود و پس از تمهید مقدمات، سرانجام، در اردیبهشت سال ۱۳۴۷ خورشیدی به طور رسمی و علنی به عنوان نخستین تشکل صنفی و دموکراتیک اهل قلم فعالیتش را آغاز کرد. از نُه نویسنده - جلال آل احمد، نادر ابراهیمی، بهرام بیضایی، داریوش آشوری، محمدعلی سپانلو، اسماعیل نوری علاء، هوشنگ وزیری، فریدون معزی مقدم و...
