کار و کیائی. [ رُ ] ( حامص مرکب ) رجوع به کار و کیایی شود.
کار و کیایی. [ رُ ]( حامص مرکب ) کارکیایی. پادشاهی. امیری : طاقت آن کار و کیایی نداشت کز غم کار تو رهایی نداشت.نظامی.چو وقت آن نماند پادشایی بکاری نامد آن کار و کیایی.نظامی.ملک بدین کار و کیایی تراست سینه کن این سینه گشایی تراست.نظامی....
فرهنگ فارسی
پادشاهی
امیری پادشاهی کیایی : [ چو وقت آن نماند پادشاهی بکاری ناید آن کار و کیایی ] . ( نظامی )
