تلفظ بین المللی : /kˈɑrˈɑmuːzˌi/ تلفظ : [k'AR'Amu:z,i]
لغت نامه دهخدا
( کارآموزی ) کارآموزی. ( حامص مرکب ) دوره ای است که اشخاصی که وارد خدمت میشوند بی حقوق برای آشنا شدن بکار خدمت میکنند. این کلمه بجای «استاژ» پذیرفته شده. ( فرهنگستان ).
فرهنگ عمید
( کارآموزی ) ۱. کار آموختن، کار یاد گرفتن. ۲. (اسم ) واحد درسی دانشگاهی به منظور کسب تجربه در رشتۀ تحصیلی.
فرهنگ معین
( کارآموزی ) ۱ - (حامص . ) عمل کارآموز (فره ). ۲ - (اِ. ) دوره ای که اشخاص وارد خدمت می شوند و بدون گرفتن حقوق برای آشنا شدن به کار خدمت می کنند.
دانشنامه آزاد فارسی
کارآموزی. کارآموزی (apprenticeship)آموزشی که در آن کارگران جوان، در سِمَت کارآموز به استخدام کارفرما درمی آیند و طی چند سال تا رسیدن به سطح معیّنی از کارایی در شغل یا حرفه ای خاص، پرورش می یابند. آموزش می تواند ترکیبی از آموزش ضمن کار و خارج از محیط کار باشد. دوره های کارآموزی، با پیدایش صنف استادکاران در قرون وسطا آغاز شدند و در این دوره ها، در هر یک از صنف ها، کارآموز پیش از آن که استادکار شود...
فرهنگ فارسی
( کار آموزی ) ۱ - عمل کار آموز ۲ - دورهای که اشخاص وارد خدمت میشوند و بدون گرفتن حقوق برای آشنا شدن بکار خدمت کنند استاژ .
دانشنامه عمومی
کارآموزی. کارآموزی یک نوع نظام آموزشی است که در آن به کارآموزان با توجه به مهارت های مورد نیازشان، آموزش داده می شود. دوره های کارآموزی شامل مشاغل صنعتی یا آموزش به افرادی که به دنبال مجوز برای فعالیت در یک حرفه هستند، می شود. کارآموزان، مهارت های مورد نیاز در پیشه خود را در دوره های کارآموزی می آموزند. معمولاً بیشتر آموزش های دورهٔ کارآموزی، در حین کار برای یک کارفرما -که آموزش کارآموز را برعهد...
