معانی کلمه : چوپان
لغت نامه دهخدا
چوپان . (اِخ ) (اختاجی ) از امرای قراباغ که در حدود سال 758 هَ . ق . با سلیمان خان درافتاد و بحکومت وی گردن ننهاد. سلیمان خان بناچار به او و حاجی حسن مولائی که او هم از امرای سرکش قراباغ بود امارت داد. (ذیل جامعالتواریخ رشیدی ص 171).
فرهنگ عمید
کسی که گوسفندان را به چراگاه می برد، نگهبان گلۀ گوسفند، رمه بان، رمه یار، رامیار، رمیار، شبان.
فرهنگ معین
(اِمر. ) نگهبان گلة گوسفند و گاو، شبان .
فرهنگ فارسی
شبان:نگهبان گله گوسفند، رمه بان، رمه یار
( صفت اسم ) نگهبان گل. گوسفند و گاو شبان رمه بان .
از امرای زمان سلطنت سلطان ابوسعید از قبیل. قراوتاش ٠
( صفت اسم ) نگهبان گل. گوسفند و گاو شبان رمه بان .
از امرای زمان سلطنت سلطان ابوسعید از قبیل. قراوتاش ٠
گویش اصفهانی
تکیه ای: čupun
طاری: čapun
طامه ای: čappun
طرقی: čuppun
کشه ای: čappun
نطنزی: čupun
مترادف و متضاد
پاده‌بان، راعی، رمه‌بان، شبان، گله‌بان، رمه‌یار
دانشنامه اسلامی
واژه نامه بختیاریکا
چارنا