معانی کلمه : چهره برافروختن
لغت نامه دهخدا
چهره برافروختن.[ چ ِ رَ / رِ ب َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) صورت را جمال بخشیدن. به گلگونه آرایش رخسار کردن. آراستن رخسار. گلگونه کردن رخسار. همانند گل کردن رخسار :
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر که آینه سازد سکندری داند.
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر که آینه سازد سکندری داند.
فرهنگ فارسی
صورت را جمال بخشیدن . به گلگونه آرایش رخسار کردن . آراستن رخسار .