تلفظ بین المللی : /tʃahˈɑrpˈɑje/ تلفظ : [tSah'ARp'Aje]
لغت نامه دهخدا
چهارپای . [ چ َ / چ ِ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) دارنده ٔ چهارپا. ذواربعة قوائم . که بر چهار پایه و قائمه استوار باشد. || چارپا؛ گروهی از حیوانات اهلی یا وحشی که بر دو دست و دو پا حرکت کنند. همچون : گاو، گوسفند، اسب ، خر، استر و اشتر. ماشی (در جمع مواشی ). (یادداشت مؤلف ): اراحه ؛ چهارپای با مأوی بردن شبانگاه . بهیمه ؛ چهارپای . (دهار) (تاج المصادر بیهقی ) : و پولی ساختند و خلایق و چهارپایان بدان می ...
