تلفظ بین المللی : /tʃahˈɑradʒˌeːat/ تلفظ : [tSah'ARadZ,e:at]
لغت نامه دهخدا
چهارجهت. [ چ َ / چ ِ ج َ هََ ] ( اِ مرکب ) چهار حد اصلی. چهارسوی وچهارطرف : چهار جهت اصلی ؛ مشرق ، مغرب ، شمال و جنوب. چهار جهت فرعی ؛ شمال شرقی ، شمال غربی ، جنوب شرقی و جنوب غربی. || عالم. رجوع به چارجهت شود.
فرهنگ عمید
چهار جهت اصلی که عبارت است از مشرق، مغرب، شمال، و جنوب؛ چهار‌سمت. ⟨ چهارجهت فرعی: چهار جهتی که بین چهار جهت اصلی قرار دارد و عبارت است از شمال شرقی، جنوب شرقی، شمال غربی، و جنوب غربی.
چهار جهت اصلی که عبارت است از مشرق، مغرب، شمال، و جنوب، چهار سمت.* چهارجهت فرعی: چهار جهتی که بین چهار جهت اصلی قرار دارد و عبارت است از شمال شرقی، جنوب شرقی، شمال غربی، و جنوب غربی....
