تلفظ بین المللی : /tʃˈɑhɑrˌɑjenˌeː/ تلفظ : [tS'AhAR,Ajen,e:]
لغت نامه دهخدا
چهارآینه . [ چ َ / چ ِ ی ِ ن َ / ن ِ ](اِ مرکب ) چهارآیینه . چارآینه . نوعی جامه ٔ جنگ که سابقاً بهنگام رزم آن را میپوشیدند و آن دارای چهار قطعه آهن صیقلی شده و آینه مانند بود، که در پیش سینه قرار میگرفت (از فرهنگ فارسی معین ). سینه بند. گویا مال سینه تنها بوده است . (یادداشت مؤلف ) : چو بندد چهارآینه در نبردنماید از آن حسن کردار مرد. میرزا طاهر وحید.رجوع به چارآینه شود....
