تلفظ بین المللی : /tʃˈomɑq1 lˈo/ تلفظ : [tS'omAq1 l'o]
لغت نامه دهخدا
چماقلو. [ چ ُ ] ( ص مرکب ) در تداول عوام ، کنایه از شخص زورگوی و مزاحم و مردم آزار. قلدر. قلتشن. قلتشن دیوان.- مجتهد چماقلو ؛ که علم او کم ولی به دست طلاب زیر دست خود بر امور مسلط است. ( از یادداشت مؤلف ).چماقلو. [ ُچ ] ( اِخ )صاحب مجمع الفصحاء نویسد: «مردی از اهل بارفروش بوده ، چماقی بدوش می نهاده و راه می پیموده و طبع شعری هم داشته است که این شعر نمونه ذوق اوست : آشیانی دیدم از هم ریخته یادم آم...
