تلفظ بین المللی : /tʃˈeʃm siˈɑh/ تلفظ : [tS'eSm si'Ah]
لغت نامه دهخدا
چشم سیاه . [ چ َ / چ ِ ] (ص مرکب ) سیاه چشم . آن کس که چشمان سیاه دارد.
چشم سیاه. [ چ َ / چ ِ م ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) چشم سیاهرنگ. چشمی برنگ سیاه. چشم که مردمک آن بغایت سیاه باشد : بجان تو که نیارم تمام کرد نگاه ز بیم چشم رسیدن بدان دو چشم سیاه.فرخی.ای سیه چشم چه دیدی تو از این دیده گناه که نگاهت چو کنم خیره...
فرهنگ فارسی
( صفت ) آن کس که چشمان سیاه دارد سیاه چشم . چشم سیاهرنگ چشمی برنگ سیاه . چشم دل سیاه . یا مراد چشم بی نور باشد .
