تلفظ بین المللی : /tʃeʃmˈandɑz/ تلفظ : [tSeSm'andAz]
لغت نامه دهخدا
چشم انداز. [ چ َ / چ ِ اَ ] ( اِمرکب ) منظر و مد بصر. ( ناظم الاطباء ). منظره وسیع باصفا. ( فرهنگ نظام ). چشم افکن. منظره. دورنما. رجوع به چشم افکن شود. || نگاه. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
۱. مساحتی از صحرا یا دامنۀ کوه که چشم همۀ آن را ببیند. ۲. منظره، دورنما، چشم افکن. ۳. منظرۀ وسیع باصفا.
فرهنگ معین
( ~. اَ ) (اِمر. ) دورنما، منظره .
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) مساحتی از دشت یا تپه و کوه که چشم آنرا ببیند منظره . منظره، دورنما، منظره وسیع وباصفا، چشم افکن
دانشنامه عمومی
افق
چشم انداز (به عربی: منظره) ویژگی های نمایان ناحیه ای از زمین است که عناصر فیزیکی همانند زمین چهرها، بدنه های آبی مثل رودها، دریاچه ها و دریا، عناصر زنده همانند پوشش زمین شامل پوشش گیاهی بومی، عناصر انسانی همانند کاربری اراضی، ساختمان ها و سازه ها، و عناصر ناپایدار مثل وضعیت روشنی و آب وهوا، را در بر می گیرد.landscape، ویکی پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲۳ خرداد ۱۳۸۹.با ترکیب منشاءهای طبیع...
[آینده پژوهی و آینده نگری] ← منظر آینده [عمومی] ← دید 2 {vision} [آینده پژوهی و آینده نگری] تصویری الهام بخش از آیندۀ دلخواه میان مدت یا بلندمدت که فرد یا جامعه خواهان دستیابی به آن است
