تلفظ بین المللی : /tʃˈeʃmeː nˈur/ تلفظ : [tS'eSme: n'uR]
لغت نامه دهخدا
چشمه نور.[ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از خورشید و آفتاب. چشمه نوربخش ، کنایه از روشنایی خورشید. کنایه از خور و مهر و آفتاب : چشمه نور منا خاک چه مأواگه تست که فدای سر خاک تو پدر باد پدر.
