چرب و چپول. [چ َ ب ُ چ َ ] ( ص مرکب ، از اتباع ) در تداول عامه ، چرب و چیل. چرب و چیلی. بیشتر به اطفالی گویند که غذای چرب خورده ، لب ها و اطراف دهان را به چربی بسیار آلوده اند. به کودکی طعام خورده و اطراف دهان و نوک بینی به چربو و طعام آلوده گویند. رجوع به چرب و چیل شود.
