معانی کلمه : چاه سر
لغت نامه دهخدا
چاه سر. [ س َ ] ( اِ مرکب ) چاه. چاهسار :
منیژه بیامد بدان چاه سر
دوان ، خوردنیها گرفته ببر.از آن چاه سر با دلی پر ز درد
دویدم بنزد تو ای نیکمرد.|| سرچاه. لب چاه. دهانه چاه. || گودالی عمیق. گودی ژرف.
منیژه بیامد بدان چاه سر
دوان ، خوردنیها گرفته ببر.از آن چاه سر با دلی پر ز درد
دویدم بنزد تو ای نیکمرد.|| سرچاه. لب چاه. دهانه چاه. || گودالی عمیق. گودی ژرف.
فرهنگ عمید
سر چاه، لب چاه، دهانۀ چاه: کزآن چاه سر با دلی پر ز درد / دویدم به نزد تو ای زادمرد (فردوسی: ۳/۳۷۳ ).
فرهنگ فارسی
سر چاه . لب چاه دهانه چاه . یا چاه . چاهسار . گودالی عمیق . گودی ژرف .
