معانی کلمه : چاخو
لغت نامه دهخدا
چاخو. (نف مرکب ) چاه خو. چاه کن . مقنی .
چاخو. (اِخ ) قریه ای نزدیک بیجار گروس . (ناظم الاطباء).
چاخو. ( نف مرکب ) چاه خو. چاه کن. مقنی.
چاخو. ( اِخ ) قریه ای نزدیک بیجار گروس. ( ناظم الاطباء ).
چاخو. ( اِخ ) قریه ای نزدیک بیجار گروس. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
چاهخو#NAME?
= چاهخو
فرهنگ فارسی
( صفت )کسی که پیشه اش کندن چاه یا لاروبی کاریز یا تنقی. مستراح است منی چاهکن . توضیح این کلمه را نباید با (( چاهجو ) ) که آن نیزبهمین معنی است خلط کرد . در مشهد مقنی های دوره گرد را (( چخو ) ) گویند.
قری. نزدیک بیجار گروس
قری. نزدیک بیجار گروس
گویش مازنی
مقنی – چاه کن – حفار چاه
/chaaKhoo/ مقنی – چاه کن – حفار چاه
