معانی کلمه : پیچا
لغت نامه دهخدا
پیچا. (اِ) گربه (در دیلمان و گیلان ).
پیچا. (نف ) صفت فاعلی دائمی . پیچنده . محیط بجمیع اطراف و بهمه جا فرارسیده واحاطه نموده و پیچنده . (آنندراج ). که پیچد. پیچان .
فرهنگ عمید
۱. پیچنده.
۲. پیچیده.
۳. (قید ) در حال پیچیدن.
۲. پیچیده.
۳. (قید ) در حال پیچیدن.
فرهنگ فارسی
گربه
پیچان، پیچنده، درحال پیچیدن، پیچیده، پیچابودن
( صفت ) ۱- پیچنده پیچان . ۲- محیط بجمیع اطراف و بهمه جا فرا رسیده و محیط .
( صفت ) ۱- پیچنده پیچان . ۲- محیط بجمیع اطراف و بهمه جا فرا رسیده و محیط .
گویش مازنی
/pichaa/ گربه
