تلفظ بین المللی : /pˈil bˈɑrɑn/ تلفظ : [p'il b'ARAn]
لغت نامه دهخدا
پیلباران. ( اِ مرکب ) کنایه از باران فراوان بزرگ ، و از بعضی مسموع است که باران آخر بر شکال که آنرا در هندی هتیه گویند و این گویا ترجمه پیلباران است لیکن چون برشکال در ولایت نمیباشد ظاهراً بارش آن موسم را می گفته باشند. ( آنندراج ) : شدی فیل از تیر لرزان چنان که از پیلباران برهنه تنان.کلیم ( از آنندراج ).ز خرطوم چون آب سازد روان بود معنی پیلباران همان.محمدقلی سلیم ( از آنندراج ).شد از حوضه ژنده پی...
