معانی کلمه : پکیدن

پکیدن. [ پ ُ دَ ] ( مص ) ( در لهجه شیرازیان ) ترکیدن. || مردن.

۱. باد کردن، ورم کردن.
۲. ترکیدن.

(پَ دَ ) (مص ل . ) ۱ - پاره شدن . ۲ - ترکیدن ، مردن .

بادکردن، ورم کردن، ترکیدن، بادکرده، انبوه
( مصدر ) ۱- پاره شدن گسستن . ۲- ترکیدن مردن .
گندم برشته را با آب فروبردن

تلیشِستِن